Als een aanbestedende dienst zeer tevreden is over een zittende leverancier of dienstverlener, kan het verleidelijk zijn de aanbestedingsprocedure zo in te richten dat deze leverancier of dienstverlener vrijwel zonder twijfel de opdracht krijgt. Deze gang van zaken is uitdrukkelijk niet toegestaan, maar komt in de praktijk regelmatig voor. Het is niet eenvoudig aan te tonen dat daarvan sprake is, omdat de aanbestedende dienst in beginsel veel vrijheid heeft om de voorwaarden en criteria naar eigen believen in te vullen.
Het enkele feit dat slechts één aanbieder in staat is om aan de eisen en voorwaarden te voldoen, is op zichzelf nog niet voldoende om de aanbesteding ongeldig te verklaren. Pas als een aanbesteding zo is ingericht dat zonder goede argumentatie voor bepaalde, één partij bevoordelende, eisen is gekozen kan er sprake zijn van een schending van het beginsel van gelijke behandeling. De bewijslast hiervoor rust op de aanbestedende dienst; deze zal bij twijfel aannemelijk moeten maken dat er in het specifieke geval wel een goede rechtvaardiging bestond voor het opnemen van de eis. Echter, hieraan worden in de praktijk niet al te hoge eisen gesteld omdat het nu eenmaal tot de beleidsvrijheid van de aanbestedende dienst behoort welke eisen hij wil stellen.
Reacties: 0 Reageer op dit artikel
Reageer op dit bericht